*KURTENOT* || Tarantino û Jarmusch


*Gava min biryar da êdî bi dorê li fîlmên derhêneran temaşe bikim û li ser wan binivîsim tu endîşeyeka min tune bû bê ka ew nivîsar dê çi qasî baş bin. Bi demê ra min gelek nivîsar li ser wan fîlman xwendin û li ser wan fikirîm. Ev xwendin û fikirîn destpêka endîşe û nerehetîyekê bûn. Herî dawî jî hiseka weha li min peyda bû ku ez wexta xwe bîlaheq didim nivîsîna li ser fîlman. Li gor vê hisa min, heta ku min wexta xwe bidaya nivîsîna li ser fîlmekî, min biçûya li fîlmekî du fîlmên din temaşe bikira hîn baştir bû.

*Ez dê êdî bi dorê li ser fîlmên derhêneran nenivîsim. Lê ji bo ku navê fîlman ji bîr nekim, dê di kurtenotên weha da behsa wan bikim. Ez dibêjim qey kurtenot pratîktir in û zêde ji wexta me nabin.

*Berê hema bibêje min qet li fîlman temaşe nedikir. Min ji xwe ra digot fîlmek ji wexta min ya xwendinê dibe. Niha jî hema bibêje her roj li fîlmekî yan du fîlman temaşe nekim sebira min nahê. Ji ber vî kurmî, nikarim konsantreyî metineka hûnakî jî bibim. Cildê sêyem yê Niteliksiz Adama Robert Musilî naqede. Di her rûpelê da dengek ji min ra dibêje, de rabe here li fîlmê di dorê temaşe bike. Ev dê heta kengê weha berdewam bike nizanim lê dixwazim heta demeka dûr li gelek fîlmên gelek derhênerên di dorê temaşe bikim.

*Herî dawî min li ser Duneya David Lynchî nivîsîbû. Piştî vê, min li van çar fîlmên din yên Lynchî temaşe kir: Eraserhead, Blue Velvet, Lost Highway, Mulholland Drive. Blue Velvet ne tê da, ne ji nivîsarên li ser wan fîlman bûya, min dê baş fam nekira ka mesele çi ye. Ji fîlmên psîkolojîk û surreal jî aciz bûbûm êdî. Dokumantera li ser wî jî, David Lynch: The Art Life, kezeba min reş kir. Pûanê herî kêm ji bo vê dokumanterê: 5.

*Hevalekî ku ji temaşevanîya wî ya bilind piştrast im got, ji bo min fîlmê herî baş Kill Bill e. Tarantino. Piştî vê gotinê, min li vî fîlmî û li fîlmên din yên Tarantinoyî (Reservoir Dogs, Pulp Fiction, Inglourious Basterds, Jackie Brown, berê jî Django) temaşe kir û ew jî bû derhênerê min yê herî hezkirî. Ka em binêrin dê heta kengê weha be. Di dorê de fîlmê wî yê bi navê The Hateful Eight heye û çavê min li rêya Kill Bill 3 û Once Upon a Time in Hollywoodê ye.

*Desperado. Gava behs dibe Tarantino.

*Tarantino kengê derbasî nav sînorê edebîyata kurdî bû nizanim, lê Rênas Jiyan di helbesteka xwe da dibêje: “min ji te hez kir / fîlmê nû yê tarantîno kîjan bû? / messî çend gol avêtibû?”

*Heman hevalê ku ji temaşevanîya wî ya bilind piştrast im got, piştî Tarantinoyî her weha pir ji Jim Jarmuschî jî hez dikim. Îro min li du fîlmên wî temaşe kirin, ez jî wekî hevalê xwe heyran mam: Coffee and Cigarettes û Night on Earth. Metina ku ev demek e hewil didim binivîsim nêzî şêwaza Jarmuschî ya di van her du fîlman da ye. Di her du fîlman da jî em rastî gelek lehengan dihên ku di cihekî teng da bi hev ra dikevin dîyalogê. Di ya ewil da li cafeyên cuda, di ya duyem da li taksîyên cuda. Her du jî bê navend in û di navbera dîyalogên cuda da tu pêwendîyek tune ye. Deng û dîtinên wan zêde û ji hev cihê ne. Bi vê meraqê, ez dê li hemû fîlmên din yên derhênerî jî temaşe bikim.


*Fight Club. Ev e.

İnan Eroğlu

Înanolo yekem kes bû ku ket xewna Evdalê Zeynikê. Piştî vê xewnê wî êdî wer bawer kir ku dê Evdal hişê xwe berde û bi çol û çeperan keve. Lê mixabin a dilê wî nehat milê wî û Evdal bû dengbêjekî tam î temam. Heta demeke nêzîk jî me nedizanî ka aqûbeta Înanolo çi bû, bes vê dawiyê li gor belgeyeke M. Malmîsanij bidestxistî, Înanolo ber bi dawiya temenê xwe ve çer ku ji kerê ketiye miriye û di bêrîka êlegê xwe de notek ji hezkiriyên xwe re hiştiye: “Jehr tê de be."

2 yorum:

  1. ez heyran saeta te xweş, ez dibêm divê tu Yorgos Lanthimos jî temaşe bike :) dibe ku te kiribe jî, û heke te nekiribe Lars Von Trier jî :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Spas, min li fîlmên her duyan jî temaşe nekirîye, ez dê temaşe bikim. Mîratê hingî derhêner zêde ne nizanim li kîjanan temaşe bikim.

      Sil