Superînsan

Eylül 19, 2016 , 0 Şirove

Înanolo jî mîna gelek pexşannûsan bi dizîka helbest dinivîsî. We hîç bawer nedikir, ne wisa? :)

Şener Özmen, Supermuslim, 2003.


superînsan

di asasê xwe de însanekî qenc im ez
carinan didim çêran rast e
carinan vedixwim
carinan jî lê dixim û diçim
bêyî ku bizanim li ku me
û ber bi ku ve diçim

însanekî qenc im ez rast dibêjim
di heft saliya xwe de tûşî zimanekî din hatim giriyam
nizanim belkî şeş bû yan jî pênc
xwedê zane
xwedê zane helbet diya min jî tê de
bê ka min çawa bi xwe de dikir

mizawir bûm rast e lê însanekî qenc bûm
a bi vî xwedayê jor û qurana we xwendî
yeqîn bikin ‘isma xerabiyê neketibû dilê min
hinekî beredayî bûm
hinekî belafiroş
hinekî jî xwedê jê stendî tenê

meriv însanekî qenc be baş e herhal
ez tu carî rast lê nehatim
nehatim li xwe li der û doran
bes kêreke min hebû ne îşê tûj
bi derbekê re heft mêran hiltanî
bi derbekê re heft camêr

timî li xwe geriyam li qenciya xwe
li dûran li derekê min hay jê hebû
bel dikir serê xwe ji nav hemû xerabiyan
digot li vir im va me zûka were
bi pey diketim bazdanka lez û bez
jehr tê de be nedigihaştim însanê qenc

İnan Eroğlu

Înanolo yekem kes bû ku ket xewna Evdalê Zeynikê. Piştî vê xewnê wî êdî wer bawer kir ku dê Evdal hişê xwe berde û bi çol û çeperan keve. Lê mixabin a dilê wî nehat milê wî û Evdal bû dengbêjekî tam î temam. Heta demeke nêzîk jî me nedizanî ka aqûbeta Înanolo çi bû, bes vê dawiyê li gor belgeyeke M. Malmîsanij bidestxistî, Înanolo ber bi dawiya temenê xwe ve çer ku ji kerê ketiye miriye û di bêrîka êlegê xwe de notek ji hezkiriyên xwe re hiştiye: “Jehr tê de be."

0 yorum: